Bajfordova šuma

Bajfordova šuma nalazi se u Beogradu. Pripada teritoriji opštine Voždovac i prostire se duž ulice Bulevar oslobođenja; sa severne strane joj se nalazi ulica Generala Pavla Jurišića i kompleks „Gemaks“, sa južne Crnotravska ulica i stambeno naselje Banjica.


GALERIJA

Bajfordova šuma

Spomenik prirode ranije je bio poznat pod nazivom „Banjička šuma“. Zavod za zaštitu prirode Srbije izradio je 2015. godine postupak revizije zaštite spomenika prirode „Banjička šuma“. Revizija je podrazumevala i promenu naziva. Gradski sekreterijat za zaštitu životne sredine prihvatio je ovu inicijativu. Prirodno dobro prvi put je stavljeno pod zaštitu 1993. godine a najveću zaslugu za to imao je Englez Džon Timoti Bajford koji je od 1986. do 1989. godine intenzivno proučavao ptice na ovom prostoru zbog čega mu je javila ideja o zaštiti pomenute šume. Spomenik prirode nazvan je po Bajfordu, ornitologu i strastvenom posmatraču ptica, koji je na tom prostoru prikupio podatke za oko 70 vrsta. Značajno prirodno dobro, nad kojim je ustanovljen treći režim zaštite, zauzima površinu od 40 ha 8 ari 2 m².

U prošlosti na ovom mestu nalazila se šuma koja je iskrčena da bi se povrće gajilo, potom je do Drugog svetskog rata na tom mestu bilo vojno strelište, a nakon rata od 1948. do 1950. godine teritorija je pošumljena unošenjem uglavnom mekih lišćara (bagrem, topola...) dok su četinari zasađeni kasnije i oni čine ivične zasade. Šuma pripada slivu Save i na njenoj južnoj strani nalazi se izvorište Banjičkog potoka.

Bajfordova šuma ima razvijen sprat visokog drveća, sprat šiblja i sprat zeljastog bilja. Sklop drugog sprata je veoma gust i razvijen, pa su upravo žbunje i prizemna flora doprineli tome da se na ovom prostoru naseli veliki broj ptica. Bogatu ornitofaunu čine ptice koje se tu gnezde i žive, ali i one vrste koje su migratorne. Najčešće stanarice su senice, crvendaći, sove, slavuji, zebe, fazani i golubovi, a najčešće selice su grmuša, zviždar, kukavica, belovrata muharica i druge. Prvi sprat je izgrađen najviše od javora, hrasta lužnjaka, topola i bagrema. Drugi sprat grade glog, grab, orah, leska i druga niža stabla javora, bagrema i šiblje, dok prizemnu floru čine bršljan, jagoda, vlasulje, zeleni kukurek i druge vrste.